Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14154 K.2012/39472

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın ...' da yayın yapan ... Haber gazetesinde genel yayın yönetmeni olarak işe başladığı, gazete sahibi olan müşteki tarafından Ilgın ilçesinde haber ve reklam yapılması için sanığa talimat verildiği, sanığın Ilgın Belediyesinin tanıtımı için Belediye Başkanı olan tanık ... ile 3.000 TL karşılığında anlaştığı, tanığın ... Haber gazetesinde haber yapılması karşılığında bu parayı sanığa ödediği, sanığın ödeme karşılığında gazeteye ait fatura düzenleyerek tanığa verdiği, ancak aldığı parayı müştekiye vermeyerek, kendisinin alacağı olduğunu söyleyip kendi hesabında kullandığı şeklindeki eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun TCK' nın 155/2.maddesinde düzenlendiği ve takibinin şikayete bağlı olmadığı, dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.