Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14287 K.2012/39240

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında güveni kötüye kullanmak suçundan ceza tayin olunurken 5237 Sayılı TCK'nun 155/1. maddesinde hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte adli para cezasının da öngörüldüğünün gözetilmemesi,ayrıca hapis cezasının paraya çevrilmesinde birgün karşılığı adli para cezasının 20.00 TL'den az olamayacağı gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi ve dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;sanığın, müştekiye ait kol saatini iade etmek üzere rızaen aldığı halde geri vermediği anlaşıldığından, üzerine atılı güveni kötüye kullanmak suçunun subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmememiştir. Ancak,

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar

Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,