Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14357 K.2012/38940

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın ucuz şeker sattığını beyan ederek, 200 TL kaparo ve araç temini halinde şekeri göndereceğini söyleyerek şikayetçiyi aldattığı, piyasadan temin edilen araç sürücüsüne deponun anahtarını alıp geleceğini söyleyerek izini kaybettirip hileli hareketlerle şikayetçinin zararına olacak şekilde , haksız menfaat temin ettiği eylemi nedeni ile dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık müdafinin temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

Mahkemenin, gerekçeli karar kısmında dolandırıcılık suçundan yargılama yapıp TCK.nun 157.maddesi uyarınca hüküm kurulmasına rağmen hüküm fıkrasında hizmet nedeni ile emniyeti suistimal suçundan söz edilerek hükmün karıştırılması,