Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14457 K.2012/42900

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın evli iken vefat eden babasının maaşını alabilmek amacıyla anlaşmalı olarak boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı halde, babasından intikal eden emekli aylığını almak suretiyle haksız menfaat temin ettiği iddia edilmiş ise de; hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra eşlerin birarada yaşamasının, boşanmanın maaş almak kastıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,

eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, sanığın boşanma tarihinden 3 yıl 5 ay sonra kuruma başvurarak emekli aylığı talebinde bulunduğu,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.