Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14920 K.2012/40199

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hapis cezasına mahkümiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri, kararda gösterilmemiş olsa bile hükümlü açısından kazanılmış hakka konu olamayacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infazda gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Davaya katılan ve şirket müdürü olan ...'ın 19/06/2008 tarihli oturumda "sanığın para tahsili konusunda yetkisi vardı...." şeklindeki beyanda bulunmasına, ayrıca sanığın şirkete ait 10.08.2005 tarih ve 001553 sayılı tahsilat makbuzu ile parayı almasına, bahse konu makbuzun sahte olduğunun da ileri sürülmemesine ve sanığın da parayı alıp masraflarında kullandığını savunması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış, sanığın çalıştığı şirket adına müşteriden tahsil ettiği parayı şirkete teslim etmeyerek uhdesinde tuttuğu olayda, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu subut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.