KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/17966 E., 2013/561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda.
6245 Sayılı harcırah kanunu hükümlerine göre “bir yerden başka bir yere naklen atanan memur veya hizmetlinin eş ve çocukları ile bakmakla yükümlü oldukları aile efradı nedeniyle yolluk ödenebilmesi için bunların, memurun veya hizmetlinin yeni görev yerine birlikte ve aynı zamanda gitmelerinin gerekmediği gibi ev eşyalarının da naklinin zorunlu bulunmadığı, memurun atandığı yeni görev yerine giderek göreve başlamasının harcırah ödenmesi için yeterli olduğu” halde Tekel Genel Müdürlüğü ...
İşletme müdürlüğü'nde üretim işçisi olarak çalışmakta iken naklen Silvan İşletme Müdürlüğü'ne tayin olunan sanığın yolluğunu alabilmesi için ikametgah belgesi ibraz zorunluluğu belirtilmesi nedeniyle fabrikanın bulunduğu mahalle muhtarından ikamet belgesi alarak fabrikaya vererek harcırahını alma eyleminde dolandırıcılık suçu oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/17966, K. 2013/561, 17 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama