Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18453 K.2013/2237

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Somut olayda;

Sanığın suç tarihinde ekmek fırını işleten müştekiyi telefonla arayarak, 12 adet ekmek siparişi verdiği ve 100 TL de para üstü göndermesini istediği, ancak müştekinin daha önce esnafın buna benzer şekilde dolandırıldığını duyduğu için olayı polise ihbar ettiği, sivil polis ekibinin müştekinin yanına geldiği, müştekinin sanığın istediği ekmek siparişleri ile 12 adet ekmekle beraber 100 TL para üstü olan 96,50 TL'yi çırağı tanık ...’a verdiği, polisin de fırıncı çırağını takip ettiği, tanığın siparişi sanığa götürdüğü, sanığın siparişi aldığı ve 100 TL'yi vermeden para üstü olan 96,50 TL yi aldığı,

ardından tanığa tekrar 8 adet ekmek siparişi verdiği, tanığın bu siparişi getirmek üzere yanından ayrılmasından sonra olay yerinden kaçmak isterken kendisini takip eden sivil polis ekiplerince yakalandığının anlaşıldığı olayda eyleminin dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.