Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18533 K.2013/2281

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık müdafinini tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre,temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan vekilinin güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın telefonda kendisine rakamları söylemek suretiyle at yarışı oyanayan katılanın kuponunu İstanbul koşusu yerine İzmir koşusu olarak düzenlediği, İstanbul koşusu için katılanın söylediği rakamların tutuğunun, sanığın parayı alarak katılana vermediğinin iddia edildiği olayda katılanın kupon parasını ödememesi ve bu kupona ikramiye çıkmaması nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.