Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19119 K.2013/3317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın müştekinin evine giderek oğlunun trafik cezası yüzünden polislerle tartıştığını, cezayı ödemediğini ve karakola götürüldüğünü söylemesi üzerine oğlunu aramak isteyen müştekiye, oğlunun telefona el konulduğunu söyleyerek müştekinin Trafik Şube'ye gitmesini sağladığı, kısa bir süre sonra müştekinin evine tekrar giderek eşine müştekinin götürdüğü paranın yetmediğini, kendisini müştekinin gönderdiğini ve 6000 TL vermesi gerektiğini söylediği, ancak müştekinin eşi ...'nin bu kadar para olmadığını belirtip, sanıktan şüphelenip kapıyı kilitlediği, daha sonra olayın gerçek olmadığını anlayan müşteki ve eşinin sanığı teşhis ettikleri anlaşılmakla, sanığın dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.