Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19216 K.2013/3679

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, tescil sahibi olduğu ve şoförlüğünü de yaptığı tankere, katılan şirketce Irak'a götürmesi için yüklenen akaryakıtı yerine ulaştırmayıp, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunarak "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunu işlediğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıda belirtilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik soruşturma ve inceleme yapıldığına yönelen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan temel tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,