Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19350 K.2013/3485

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Sanığın İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yaptığı, katılanın sanığa 03.10.2003 tarihinde eşinden boşanmak için dava açması amacıyla vekaletname ile yetki verdiği, 750 Euro parayı da dava masrafı olarak ödediğini beyan ederek kendisine ait banka hesap cüzdanı, vergi kartı ve senedi aldığının iddia edildiği olayda, tarafların arasında yazılı bir sözleşme mevcut olmayıp sanığın cezalandırılmasını gerektirir inandırıcı ve kesin delil elde edilemediğinden bahisle sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.