Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19383 K.2013/3576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müştekinin sanığa aracını kiraya verdiği, sanığın aylık 600 TL olan kira bedelini ödemediği gibi aracıda iade etmediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın müştekiden kiraladığı aracı bir başkasına kiraladığını bu kiralayan kişinin de kaza yapmış olduğunu kendisinin aracı anlaşmalı olduğu kaportacıya çektirdiğini ve tamir ettirmek istediğini bu sırada müştekinin gelerek aracı alıp başka bir servise götürdüğünü,

müştekinin sanığa aracını bir süreliğine kiraladığını ancak sanığın kira borcunu ödemediğini ve bu dönemde kaza yaptığını kendisinin aradığında ödeyeceğim dediğini ancak ödemediğini daha sonra şikayette bulunduğunu ve aracını bir kaportacıda hasarlı vaziyette bulduğunu aracın yediemin olarak kendisine polisler tarafından teslim edildiğini beyan etmesi karşısında güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.