Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19386 K.2013/3364

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’nin, ... ...-6 Blokta kapıcı olarak 20 yıldan beri çalıştığı, aynı apartmanda yönetici olan katılanın belirttiği ve panoya asılmak suretiyle duyurulan aidatları bina sakinlerinden toplayarak değişik zamanlarda yönetim hesabında bulunan bankaya yatırdığı, katılanın hesaplar üzerinde yaptığı denetim sonucunda 1841,63 TL.lik açık çıktığı, bu durumun sanığa bildirilmesi üzerine açık çıkan parayı 2 taksit halinde bankaya yatırdığının iddia edildiği olayda; apartman aidatlarının toplandıkça bankaya yatırılması, bunların toplanması hususunda belirli bir sürenin bulunmaması,

apartman aidatlarının önceden yönetici tarafından tahsil edilerek belirli sürede bankaya yatırılması için sanığa verilmemesi, toplanan paraların gereği gibi listelere geçirilip takibinin yapılmaması, açık çıkan 1841,063 TL miktarındaki yazı ile ilgili olarak da sanığa işini kaybetmemek için yönetici tarafından yazılan kağıdı imzaladığını söylemesi hususları gözetilerek, sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine ilişkin şikayetçinin iddiasından başka her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.