Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19885 K.2013/4078

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;sanığın, pazarlama elemanı olarak çalıştığı katılanlara ait şirkette sattığı mallara karşılık yaptığı tahsilatı şirkete teslim etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında,sanığın aşamalardaki birbiriyle tutarlı ve aksi kanıtlanamayan savunmaları,katılan şirketin sanıktan alacaklı olduğunu gösterir herhangi bir işlem veya kaydın bulunmadığına dair yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu nazara alındığında,sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.