Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19923 K.2013/4089

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içinde bulunan makbuzlardan, katılanın, sanığa 30.06.2005, 31.10.2005, 28.11.2005 ve 26.01.2006 tarihlerinde vergi ve ... primlerini yatırması için ödeme yaptığı anlaşıldığından, suç tarihi son ödeme tarihi olan 26.01.2006 olarak kabul edilerek yapılan incelemede ;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; serbest muhasebeci olarak çalışan sanığın, katılanın işyerine ait muhasebe işlemlerini yürüttüğü, ancak katılanın mal müdürlüğüne yapılacak vergi ödemeleri için vermiş olduğu paralar ile ... primlerini makbuz karşılığında almış olmasına rağmen ilgili kuruma yatırmaması nedeniyle katılan hakkında tahakkuk eden vergi borçlarından dolayı takip işlemlerinin başlatıldığı anlaşıldığından, eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinin 26/01/2006 olduğu gözetilerek, sanık hakkında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümleri doğrultusunda uygulama yapılması gerekirken, yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması,