Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20358 K.2013/4809

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında “güveni kötüye kullanma” suçundan açılan kamu davası sonunda verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın ablası olan tanık ...'ın sanıktan aldığı play station, televizyon, masa ve sandalyelerle dükkan açtığı, bu malzemeler karşılığı sanığa borçlandığı, tanık ...'ın daha sonra söz konusu eşyaları bedeli karşılığında kardeşi olan katılana devrettiği, katılanın işlerin iyi gitmemesi nedeniyle ... yerini kapattığı, katılanın ablasından alacaklı olan sanığın dükkanda bulunan eşyaların bulundukları yerde değerlerini yitireceğini, kendisinin sağlayacağı bir dükkanda eşyaları muhafaza edebileceğini katılana söylediği, katılanın kabulü üzerine sanığın söz konusu ticari eşyaları tanık ...'e ait dükkanda muhafaza altına aldığı,

katılanın bu eşyaları geri istediğinde sanığın katılanın ablasına karşı olan alacağını ileri sürerek malları iade etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin hukuki nitelikte olduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.