Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21051 K.2013/5935

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait fırında ekmek dağıtımı yapan ve dağıttığı ekmeğin parasını dükkanlardan günlük veya haftalık olarak tahsil eden sanığın, son dönemde müşterilerden topladığı parayı katılana vermeyip uhdesinde tuttuğu iddiası ile yapılan yargılamada, tanık anlatımları itibarıyla, toplanan paranın herhangi bir fiş ve makbuz kesilmeksizin günlük ya da haftalık elden toplanarak getirilip teslim edildiğinin bildirilmesine göre, müdahilin alamadığı bu paralar için uzunca bir süre bekleyip sonradan kendisi hakkında işten ayrılan sanığın iş mahkemesinde dava açmasından sonra sanıkla ilgili bu şekilde iddiada bulunmasının inandırıcı olmadığı,

sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleri ile beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.