Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21208 K.2013/5691

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklardan ...'ın Konya ... Kargo adlı işyerinde şoför, diğer sanık ...'ında kurye olarak çalıştığı, sanıkların aralarında yaptıkları anlaşma çerçevesinde Merkezim Elektronik isimli işyerine teslim edilmesi gereken kolinin içinde bulunan 23.000 TL tutarındaki Turkcell hazır kartları satıp parasını aralarında paylaşmak amacıyla ilgili işyerine teslim etmeyerek, bir kısmını sanık ...'ın babasına ait dükkana bıraktıkları bir kısmınıda sanık ...'ın üzerine sakladığı olayda, mahkemenin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetin kesin hüküm niteliğinde olduğu ve CMUK'un 305/2.maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir sayılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,