Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21314 K.2013/5387

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’ın, şikayetçilerle birlikte Mesa sürücü kursunun ortağı olduğu, kursiyerlerden kurs ücreti olarak aldığı paralara makbuz kesip şirket hesabına aktarması gerekirken kendi uhdesinde tuttuğu, böylelikle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanığın savunmasında, şikayetçilerle aralarındaki işbölümü gereğince, kurslarla ilgili yazışmalara baktığını ve kurs ücretlerinin tahsiline ilişkin bir görevinin bulunmadığını, şikayetçilerin kendisine olan borcu dolayısıyla müşteriye ait çeki verdiklerini belirtmesi ve TCK.nın 155. maddesi kapsamında, suça konu malın başkasına ait olup, belli nedenlerle zilyetliği devredilip geri verilmemesi gereken bir mal olması gerektiği halde, somut olayda söz konusu paraların başkasına ait olmadığı, sanık ile katılanların birlikte işlettikleri şirkete ait olduğunun anlaşılması karşısında;

aralarındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,