Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21664 K.2013/5416

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, Ordu İli Fatsa İlçesinden kimlikleri tespit edilemeyen bir erkek ve bir bayan şahsı getirerek evlenmek isteyen katılan ile tanıştırdığı ve evlendirmek bahanesiyle katılandan 3.200 YTL para aldığı, bayanın bir gece katılanın evinde kalıp, nüfus cüzdanının olmadığını bahane ederek katılanla beraber Fatsa İlçesine gittiği ve bir daha gelmediği, olayda sanığın mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığından beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.