Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/21802 K.2013/6043

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; mağdur ...'ın aracını tamir ettirmek için tanık ...'ın sanayide bulunan işyerine bıraktığı, tanık ...'ın da aracın önce egzozu yapılması gerektiğinden aynı yerde işyeri bulunan sanığa egzozunun tamiri için bıraktığı, sanığın aracı tamir ettikten sonra bu araçla arkadaşlarıyla birlikte Kurucaşile'ye kadar gittikleri, yolda bulunan bir benzin istasyonuna girip yakıt aldıkları ancak paralarının olmaması nedeniyle sanığın aracın teybini rehin bırakmayı teklif ettiği, bu arada mağdurun yaptığı ihbar üzerine sanığın benzin istasyonunda yakalandığı,

sanığın bu şekilde hizmet ilişkisine dayanılarak zilyetliği kendisine devredilmiş mal üzerinde devir amacı dışında tasarrufta bulunduğu sabit olmakla, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak ;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hapis cezasının alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,