KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/21809 E., 2013/6155 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; mağdure ...'nın Eylül 2005 tarihinden itibaren komşusu olarak gördüğü ve kendisini ... Uzman doktor...
E. olarak tanıtan sanığın, zaman içerisine muhtelif söz ve davranışlarla güven telkin ederek; mağdure, eski eşi mağdur ... ve kızları-tanık ... ile samimiyet kurduktan sonra birbirinden bağımsız zaman ve ortamlarda önce mağdureden acilen bir borcunu ödemek ve kısa zamanda iade etmek yalanı ile 400 TL para aldığı, sonra da Şubat 2006'da ... staja gideceğini, hastanede ilişik keserken yüklü miktarda yolluk alacağını, o zaman iade edeceğini bildirirek 1500 TL parayı mağdurdan aldığı ve fakat zaman içerisinde çeşitli oyalayıcı sözler-yalanlar söyleyip aldığı bu paraları iade etmeyerek haksız yarar sağladığı,
nihayetinde kovuşturma aşamasında ödemede bulunarak iki ayrı " dolandırıcılık" suçunu işlediğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/21809, K. 2013/6155, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama