Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22196 K.2013/5976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17.03.2010 tarihli duruşmada katılma talebinde bulunan şikayetçi ...'ın, 5271 sayılı CMK'nın 238/3.maddeleri gereğince sanığın görüşü alınmadan katılan olarak duruşmalara kabulüne karar verilmiş ise de, duruşmada hazır bulunan sanığın bu konuda herhangi bir itirazlarının bulunmaması nedeniyle, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'nın katılan ...'ı ... Derneğinden geldiğini belirterek kendisine 20.000,00 TL para yardımı yapacaklarına ilişkin güven telkin ettikten sonra bu parayı çekmesi için bir miktar paranın lazım olduğunu söyleyerek 100,00 TL yi katılandan aldığı, daha sonra telefonunun şarjının bittiğini söyleyerek telefon etmek üzere cep telefonunu da alarak uzaklaştığı ve böylece katılanı dolandırdığı ve zararı da karşılamadığı böylece atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın en ağır cezayı içeren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla mahkumiyetin tekerrüre esas alınması,