Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22570 K.2013/6642

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece 26/01/1995 tarih 1994/690 Esas 1995/27 Karar sayılı ilam ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş, verilen karar sanık ... ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmiş, verilen karar Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.04.1995 tarih 1995/2481 esas 1995/2937 karar sayılı ilamı ile onanmış, karar sanık ... vekili tarafından Tashih-i karar talebinde bulunulduğundan Yargıtay C. Başsavcılığı'na gönderilmiş, Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 14.08.1995 tarih 78902 sayılı yazısı ile "hükmün esasına etkili bir hususun inceleme dışı bırakılmadığı ve kararın düzeltilmesini gerektirir bir sebep bulunmadığından talebin reddine karar verildiği,

Tarsus C. Başsavcılığının 05.03.2007 tarih 99/2103 ilamat sayılı yazısı ile hükümlü hakkında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Kanunda getirilen lehine bir durum olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılması istenmesi üzerine dosyanın yeniden esasa kaydı yapılarak ele alındığı,

Yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında emniyeti suiistimal suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nun 7/2 ve 5252 Sayılı Kanunun 9.maddesi dikkate alınarak ön görülen suç için 5237 Sayılı TCK’nun ve 765 Sayılı TCK’nun bir bütün olarak uygulanması ile karşılaştırma yapılarak değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu,

5237 Sayılı TCK’nun 155/2.maddesi gereğince sanığın kastının yoğunluğu, suçun işleniş şekli, zararın ağırlığı, dikkate alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 6 yıl hapis ve 2500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık lehine takdiri indirim nedeni görülmediğinden cezasından 5237 Sayılı TCK'nun 62/1.maddesi gereğince indirim yapılmasına yer olmadığına karar verileceği, yine aynı kanunun 52/2 maddesi gereğince verilen adli para cezasının 20,00 YTL’den hesaplanmak suretiyle sanığın 50.000.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, bu durumda 765 Sayılı TCK’nuna göre kurulacak hükmün sanık lehine olduğu ve sanık hakkında 765 Sayılı TCK’nun bir bütün halinde uygulanması gerektiği belirtilerek önceki hükmün aynen infazına,

sanığa verilen cezanın miktarı dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından yapılan değerlendirmede bir isabetsizlik görülmemiştir.