Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22688 K.2013/6203

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;katılan şikette 2003-2007 yılları arasında muhasebeci olarak çalışan sanığın, şirketin paralarını kardeşi ... ait banka hesabına aktardıktan sonra çekip kişisel tasarrufta bulunduğu iddia edilmiş ise de; sanığın katılan şirkette uzun süre muhasebeci olarak çalıştığı ve bu şekilde çalışırken şirkete ait bir kısım paraları kardeşinin hesabına aktarıp buradan çektiğini, bu işlemlerin müştekinin emri ve bilgisi dahilinde yapıldığını sonra da bu paraların şirket işlerinde harcandığını savunması,

sanığın beyanlarının aksine söz konusu paraların şirket hesaplarına harcanmadığına yönelik şirket kayıtlarında açık ve kesin bir delile ulaşılamamış olması ve bilirkişinin raporunda belirttiği üzere şirket kayıtlarının ayrıntılı ve net olmadığı burada birçok çelişkilerin bulunduğu karşılıklarının kısmen tespit edilebildiğinin bildirilmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.