Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22694 K.2013/6205

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;katılan şirkette kasiyerlik yapan sanığın, işletme adına müşterilerden aldığı paraları kasaya koymayıp, kişisel tasarrufta bulunduğu iddia edilmiş ise de; sanığın müşterilerin ödemeyi kime isterse ona yaptığı, kendisinin de diğer arkadaşları gibi ödemeyi kabul ettiği ancak aldığı ödemeyi kasaya koyduğunu, tahsil ettiği paraları kesinlikle kişisel ihtiyacında kullanmadığı şeklindeki savunması,bunu doğrulayan tanık beyanları ve uyuşmazlığı çözmeye yeterli ve denetime elverişli bulunan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı itibariyle, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.