Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22944 K.2013/6037

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın müdürlüğünü yaptığı nakliye şirketinde tır şoförü olarak çalışan sanığın görevine son verildiği, kendisine teslim edilen tır ve dorseyi iade etmesine rağmen bu tıra ait ruhsat ve tır karnesini iade etmediği ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın sevk ve idaresindeki tır ve dorseyi iade etmesine rağmen şirkette kalan açık senedini alabilmek amacıyla eyşayı temsil eden belge niteliğindeki tır karnesini iade etmemekten ibaret eylemi nedeniyle oluşan uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, unsurların itibariyle oluşmayan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.