Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22957 K.2013/6038

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Öğrenci olan sanığın, yaş küçüklüğü nedeniye Çocuk Mahkemesinde yargılanan diğer sanıkla birlikte katılana evinde bakıcılık yaptığı, katılanın öğrenci olmaları nedeniyle evde bulundukları süre içerisinde kullanmaları için kendilerine iki adet diz üstü bilgisayar aldığı, katılanın sanıkların işine son vermesine rağmen rızasına aykırı olarak bilgisayarları teslim etmeyerek yanlarında götürdükleri ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında söz konusu bilgisayarların kendilerine hediye olarak alındığını beyan ettiği, öğrenci olan sanıkların kullanmaları için bir bilgisayar yeterli olabilecekken katılanın her iki sanığa da bilgisayar aldığı, bilgisayarın sanığa kullanıp iade etmesi koşuluyla verildiğine dair katılanın iddialarından başka cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.