Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/23345 K.2013/6952

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın eşinden ayrılan müştekiye kendisini “... " olarak tanıtarak yaklaşık dört ay boyunca evleneceği yalanıyla arkadaşlık yaptığı, olay günü de yanında eniştesi olarak tanıştırdığı temyize konu olmayan sanık ... ile birlikte müştekiye 2.200 TL değerinde altın takı ve 200 TL değerinde kıyafet aldırdıktan sonra eşyalarını toplamak bahanesiyle müştekinin yanından ayrılması şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8.maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve cezanın, sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde temel cezanın belirlenmesinden sonra gün para cezasının paraya çevrilip indirimin bu miktar üzerinden yapılmasındaki isabetsizlik, sonuç cezanın değişmemesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.