Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/24170 K.2013/8525

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan şirkette satış elemanı olarak çalışan ve şirket müşterilerine teslim edilen ürünlerin paralarını tahsil yetkisi bulunan sanığın, suç tarihinde müşterilerden tahsil ettiği 1.885,31 TL tutarındaki parayı şirket kayıtlarına intikal ettirmeyerek kendisine mal edindiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

sanığın mahkemedeki savunmasında, suçu işlemediğini, şirkete ait malların satışını yapıp paralarını tahsil ederek şirkete verdiği halde muhasebeden kendisine tahsilat makbuzu verilmediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, katılan şirketin tüm defter, belge ve kayıtları ile sanığın çalıştığı döneme ait satışlara ait makbuz ve faturaların getirtilip, konusunda uzman bilirkişi/bilirkişiler marifetiyle yaptırılacak inceleme üzerine,

sanığın hangi müşteriden ne kadar para tahsil ettiğinin ve uhdesinde para olup olmadığının tespit edilmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,