Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/24801 K.2013/8535

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; şikayetçiye ait fırında şoför olarak çalışan sanığın, araçla bakkal ve marketlere ekmek dağıtıp gün sonunda da dağıtılan bu ekmeklerin parasını tahsil etmekle görevli olduğu, suç tarihinde tahsil ettiği ekmek paralarını şikayetçiye vermeyerek mal edindiği şeklindeki eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK'nın 155/2.maddesinde öngörülen hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,