Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25045 K.2013/8829

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın şoför olarak çalıştığı firmada köylerden toplayacağı süt ürünü karşılığında üreticiye ödeme yapması için sabah saatlerinde kendisine 15.000,00 TL para teslim edilmesi sonrası, akşam saatlerinde katılanı telefonla arayarak paranın kamyonun içerisinden çalındığını söylemesi, firmadaki kamera görüntüleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde kamyonun firmadan çıktığı ana kadar hiç kimsenin kamyona yaklaşmadığının tespit edilmesi, sanığın hizmet ilişkisi nedeniyle kendisine teslim edilen parayı haksız olarak mal edinmesi şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 155/2. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.