Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25193 K.2013/8767

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; sanığın finansal kiralama sözleşmesi ile kendisine teslim edilen iş makinaları nedeniyle ödenmesi gereken ücreti ödeyemediği, finansal kira sözleşmesinin 8 ve 28. maddelerine göre bedelleri ödenmediğinden makinaların katılan şirkete teslimi gerekirken, teslim etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli kararda, mevcut delillerin tartışılarak ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurularak suçun unsurlarının oluşması nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayin ve 5237 sayılı TCK. nun 61/8. maddesine göre belirlenen gün birim sayısı üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra, bir gün karşılığı takdir olunan miktar ile çarpılarak adli para cezasının tayini gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,