Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/26046 K.2013/9401

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın şikayetçilerin şirketinde pazarlamacı olarak çalıştığı, işinde kullanmak amacıyla kendisine teslim edilen araç ve tahsil ettiği 11000 TL nakit para, iki adet çek, bu çeklerden 7850 TL tahsil ederek ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda, sanığın katılanın şirketinde çalışıp yaptığı satış sonrasında belirli sürelerde hesap alış verişi yaptığı, şirket ile aralarında bir kısım prim ödemelerinin yapılmaması nedeniyle sorunlar olduğunu belirtmesi ve herhangi bir şekilde şirket adına tahsil ettiği paraları kişisel olarak kullanmadığı,

üzerindeki bulunan paraları da belli bir süre sonra şirkete iade edeceği yönündeki aksi kanıtlanamayan bir kısım belgelerle doğrulanan savunması gerekçe gösterilenrek olayın hukuki mahiyette olduğu, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediğinden atılı suçtan beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.