Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/26334 K.2012/30643

Karşılıksız ... keşide etmek suçundan sanık ...'ın, 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve ... Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/1.maddesi uyarınca 130.000Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2009 tarihli ve 2008/578 esas, 2009/283 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05.04.2011 gün ve 2011/3841/17813 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2011 gün ve 2011/164671 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapkasına göre, sanık hakkında suça konu çekle ilgili 130.000 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de, 4814 sayılı Kanun'la değişik 3167 sayılı Kanun'un 16/1-3. cümlesinde yer alan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ek 2.maddesine göre yapılacak artırımın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlükte ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, 3167 sayılı Kanun'un 16/1.maddesine göre verilecek para cezasının 80.000,00 Türk lirasından fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümden sonra 03.02.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6273 sayılı "... Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ile 5941 sayılı "... Kanunu" değiştirilerek, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olup; kanun yararına bozma yolunun, hakim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7.maddeleri uyarınca, hükümlünün hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinin mahallinde yapılarak bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.