Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/65423 K.2013/9602

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın münferiden yetkilisi olduğu ... Sigorta... Ltd. ile müşteki Güven A.Ş. arasında aktedilen acentalık mukavelesinin 9/13-a maddesine göre; bir hafta süresince tahsil ettiği primleri komisyon ve ilgili vergileri düşerek kalan kısmını en geç ertesi haftanın son işgününün bitimine kadar A.Ş.'ye intikal ettirmek zounluluğuna uymayan sanığın eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanmak" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel gün birim sayısının aynı gerekçeye dayanılarak alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,