Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66111 K.2013/10105

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın ... Alışveriş Merkezinde bulunan ... Şubesinde para yatırmak için sıra beklemekte olan müştekinin yanına giderek kendisini bankada çalışan bir görevliymiş gibi tanıtıp, ayrıca patronu ile de iş ilişkisi içinde bulunduğu intibaını vererek güven sağladığı, sıra beklememesini parayı bankaya kendisinin yatıracağını söyleyerek müştekiye 5 TL verip karşıda bulunan iş bankasından kendisine 2 adet bono senedi alıp getirmesini istediği,bu şekilde müştekinin elinden 4.400 TL parayı alıp olay yerinden uzaklaştığı, böylelikle sanığın hileli söz ve davranışlarla ikna ettiği müştekiden haksız menfaat temin ettiği, kovuşturma aşamasında müştekinin zararını karşıladığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.