Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66507 K.2013/9755

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’nın, katılana ait ...plakalı çekici ile...plakalı yarı römorku...1.

Noterliği’nin 11.04.2003 tarih ve 2215 yevmiye numaralı taşıt kira sözleşmesi ile bir yıllığına kiraladığı, söz konusu kira sözleşmesinin içeriğinde, tasarruf ve mülkiyet hakkının devredilmediğinin açıkça düzenlendiği, sanığın gerek sözleşmede belirtilen tarih sonunda gerekse de şikayet tarihine kadar araçları katılana iade etmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın, aracı satın aldığını, borcunu ödeyemeyince hakkında icra takibinde bulunulduğunu belirterek suçlamaları kabul etmemesi,

katılanın yargılama sırasında alınan beyanında, aralarındaki anlaşmanın aracın satışına ilişkin olduğunu, ancak aracın hacizli olmasından dolayı satış işlemlerini yapamadıklarını, bu yüzden sanığa araçları kira yoluyla verdiğini, ancak amaçlarının araç üzerindeki haczin kalkmasından sonra satış işlemlerini gerçekleştirmek olduğunu ve satış bedeli olan 8000 TL’yi taksitler halinde aldığını belirtmesi, tanıkların da bu ifadeleri doğrulaması karşısında, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle mahkemece verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.