Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/66730 K.2013/10957

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ile katılan bankaya başvuruda bulunarak ibraz ettiği sahte kimlik belgesi, ikametgah belgesi, maaş bildirim belgeleri ile kendisini ... ... olarak tanıtmak suretiyle 11.03.2008 tarihinde 2.690 TL tutarında bireysel tüketici kredisi aldığı ve bu parayı ödemeyerek bankayı zarara uğrattığı anlaşıldığından, eyleminin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nun 158/1-son maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan az olamayacağı gözetilmeden,2 yıl olarak belirlenmesi temel gün para cezasının haksız menfaatin iki katından az tayini suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.