Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67010 K.2013/10314

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın katılandan aldığı vekaletnameye binaen, katılanın taşınmazlarını kiraya verip kira bedellerini uhdesinde tutması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bilirkişi raporu ile de tespit edildiği üzere sanığın vekaletnamenin düzenlendiği 2003 yılından sonra 2006 yılına kadar devam eden süreçte farklı tarihlerde kira bedellerini haksız olarak mal edindiğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ile; 5237 sayılı TCK.nun 155/2. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.