Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67197 K.2013/10847

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile koyması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Sanığın, katılanın kendisine olan borcu nedeniyle verdiği 3.000,00 TL bedelli iki senetten ilkini borcun ilk taksiti ödendiğinde iade ettiği, katılanın zaman içerisinde toplamda 2.000,00 TL ödeme yapıp bu hususa ilişkin makbuz almasına ve bakiye 1.000,00 TL borcu kalmasına rağmen, sanığın elinde bulunan 3.000,00 TL bedelli ikinci bonoyu senet üzerindeki meblağın tamamı üzerinden icra takibine konu etmesi şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "bedelsiz senedi kullanma" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığa yüklenen suç nedeniyle, hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 24.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 253 ve 254.madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.04.2004 gün ve 47/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere, vekalet ücretinin asil katılan yerine vekili lehine hükmolunması,

3)Hüküm fıkrasının 3.bendinde adli para cezası gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK.nun 52.maddesi yerine 50/1-a maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,