KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/67395 E., 2013/10884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, katılanın sebze-meyve dükkanından on yıl boyunca mal aldığı ve aldığı bu malları Bilecik ilinde sattığı, bu süreçte sanık ile katılanın ticari ilişkilerini açık hesap şeklinde yürüttükleri, sanığın aldığı mal karşılığı katılana 2005 yılının Haziran ayı içerisinde 21.12.2005 keşide tarihli hamiline düzenlenmiş 50.000 TL bedelli çek keşide ederek verdiği, katılanın çeki 22.12.2005 tarihinde bankaya ibraz ettiği ve sanığın hesabı kapalı olduğunudan çek bedelinin ödenmediği, sanığın, bu şekilde katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda;
Sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarında; dava konusu çeki, katılana teminat olarak verdiğini açıkladığı, çeki verdikten sonra ilgili çek hesabını kapattığı, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine dair somut delil elde edilemediği ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/67395, K. 2013/10884, 11 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama