Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67532 K.2013/9745

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Sanık ...’nın, emekli maaşını çekmek için kendisinden yardım isteyen şikayetçiyle birlikte bankaya gittiği, sanığın vezneden 1.720,00 TL’yi alarak saydığı ve yanında olan şikayetçiye tam olduğunu söyleyerek verdiği, şikayetçinin vezneden aldıkları parayı sayması üzerine 1500 TL olduğunu gördüğü, böylelikle 220,00 TL paranın sanık tarafından şikayetçiye verilmediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,