Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/67558 K.2013/11593

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça Sürüklenen Çocuk hakkında “Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Sigortacılık yapan müştekinin yanında çalışan suça sürüklenen çocuğun, bir aracın sigorta işlemleri kapsamında vergi dairesine yatırılması için müşteki tarafından kendisine verilen 2.530 TL parayı alarak ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen eylemin “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,