Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/68080 K.2013/11183

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın sanığın suç tarihinde galerici olan sanıktan araç satın almak için görüştüğü, kendi aracını takas olarak verip üstünede de 2.000 TL ödemek suretiyle aracın alım satımında anlaştıkları, katılan aracını verip 2.000 lirayı da ödediği halde, aracın ruhsat sahibinin çalıntı ihbarında bulunduğu bu nedenle devrinin gerçekleştirilemeyip katılanı dolandırdığı iddiasıyla açılan davada ihtilafın kaynağının araç devrinin yapılamaması ve ödenen paranın iade edilmemesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf olduğu ve atılı dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir..