Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/7 K.2011/5

Dosya incelendi:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının ve başvuru şeklinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği yine dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/12/2010 gün ve 2010/4-199 esas ve 2010/48 sayılı kararında vurgulandığı üzere daha önce yapılmış bir tebligat söz konusu olmayan adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine aykırı olarak gerekçeli kararın tebliğ edildiği,

bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin reddine dair 09/08/2010 gün ve 2009/793 esas ve 2010/196 sayılı ek-kararın kaldırılarak mahkemenin, 07/04/2010 gün ve 2009/793 esas ve 2010/196 sayılı kararın yapılan temyiz incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulandıktan sonra ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 3167 Sayılı yasanın lehe olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,