Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10100 K.2014/3849

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılanlardan .....’nin dükkânına giderek Yenimahalle belediyesinde satın alma müdürü olarak çalıştığını, belediyeye sözleşmeli olarak bilgisayar operatörü alınacağını, varsa yakınlarını işe yerleştirebileceğini belirtmesi üzerine; katılanın buna inanarak sanıktan eşi ....’ı işe yerleştirmesini istediği, ertesi gün anlaşma doğrultusunda .....’ın sanık ile buluştuğu, bir kısım belgeler ile 100,00 TL parayı verdiği ve ayrıldıkları, sanığın katılan ...’ı herhangi bir işe yerleştirmediği gibi, paralarını da geri vermediği anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.