Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1017 K.2013/15335

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Katılanın bankadan para çektiğini bilen ve onu izleyen sanığın, yürürken arkasından seslenip "bir dakika dur, yanlışlık olmuş görevliler bankadan seni çağırıyorlar ….” diyerek elindeki telefonu ona uzatıp karşı taraftaki sesin banka görevlisi olduğu inancını uyandırıp, o sesin de katılanla bankadan arıyormuş gibi konuşarak “…bir yanlışlık var, çektiğin parayı arkadaşa ver, sen de kimlik fotokopini çektirip bankaya gel…” demesini müteakip paranın sanığa teslim edilmesi, sanığın ona “…ben bankaya gidiyorum… sen de kimlik fotokopisi çektir, gel…” yalanını söyleyerek oradan ayrılması eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasına bir isabetsizlik görülmemiştir.