Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10242 K.2014/4849

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın müştekiye ait mağazada mağaza sorumlu yardımcısı olarak çalıştığı, 02/08/2008 günü saat:02:40 sıralarında kendisinde bulunan mağazanın anahtarları ile kapıyı açarak kasadan 1.190 TL para aldığı, daha sonra polis merkezine giderek mağaza çıkışında ticari taksiyi beklerken tanımadığı iki şahsın kendisine hakaret ve tehtit ederek mağazayı zorla açtırdıklarını, mağaza kasasında bulunan 1.190 TL parayı şahısların tehdidi sonucu alarak tanımadığı bu şahıslara verdiğini beyan ederek müracaatta bulunduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında suç uydurma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık, tanık ve müşteki beyanlar ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Müştekiye ait işyerinde çalışan sanığın, gece vakti kendisinde bulunan anahtar ile mağaza kapısını açıp, kasada bulunan 1190 TL'yi almaktan ibaret eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,