Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10618 K.2014/4342

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan N.. Ü..’ün çalıştığı iş yerine giderek M.. Y.. adına kayıtlı ... plakalı Şahin marka 2000 model aracı 24 saatliğine kiraladığı, sanığın aracı 09/06/2006 günü saat 14:30 da teslim etmesi gerektiği halde aracı teslim etmediği, katılanın sanığa ve araca ulaşamadığı olayda,

Sanığın, Tekirdağ iline hiç gitmediğini ve hayatı boyunca hiç araç kiralamadığını ve 1 yıl kadar önce kimliğini kaybettiğini, başkalarının kimliğini kullandığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için, aracı kiralayan kişinin sanık olup olmadığının tespiti için sanığın katılan ile yüzleştirilerek ve araç kiralama sözleşmesinde bulunan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı ile sözleşme ekindeki sürücü belgesinin sanığa ait bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suça konu aracın meslek veya hizmet ilişkisi kapsamında sanığa tevdi edilmemiş olması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı Kanunun 155/2. maddesi gereğince fazla ceza tayini,